و هم در روايت جابر متقدم است كه فرمود حضرت باقر العلوم عليه السلام : « اى جابر ، مذاهب باطله و رأىهاى فاسده تو را گول نزند كه گمان كنى حبّ على - عليه السلام - تو را بس است . آيا كفايت مىكند براى مرد كه بگويد : من دوست مىدارم على - عليه السلام - را و داراى ولايت او هستم ، و مع ذلك فعّال و داراى كثرت عمل نباشد ؟ اگر بگويد : من رسول خدا را دوست مىدارم ( با آن‌كه رسول خدا از على بهتر است ) پس از آن متابعت سيرهء او نكند و عمل به سنّت او ننمايد ، از حب او نفعى براى او حاصل نشود » « 1 » . و در حكايت معروف طاووس است كه ديد صداى ناله و تضرع و زارى مىآيد ، تا آن‌كه صاحب آن ناله خاموش شد و گويى غشوه‌اى براى او دست داد . چون به بالين او آمد ، ديد جناب على بن الحسين - عليهما السلام - است ! سر آن بزرگوار را به دامن گرفت و كلماتى مشتمل بر آن‌كه تو فرزند رسول خدا و جگر گوشهء فاطمهء زهرايى ، و بالاخره بهشت از شماست ، عرض كرد . آن سرور فرمود : « خداوند بهشت را خلق فرموده از براى كسى كه عبادت و اطاعت او كند ، اگر چه غلام حبشى باشد ؛ و آتش را خلق فرموده براى كسى كه معصيت او كند ، گرچه اولاد قريش باد » ( يا سيّد قريش باشد ) « 2 » . اين است چند حديث از احاديث شريفهء صريحه به اين‌كه اين اشتهاى كاذبه كه ما اهل دنيا و معصيت داريم غلط و باطل است ، و از هوس‌هاى شيطانى و مخالف با عقل و نقل است . و ضميمه نما به آن آيات شريفهء قرآنيه را ، مثل قول خداى تعالى : كُلُّ نَفْسٍ بِما

--> ( 1 ) - فقال : « يا جابر لا تذهبن بك المذاهب . حسب الرجل أن يقول : أحب عليا و أتولاه . ثم لا يكون مع ذلك فعالا ؟ فلو قال : إني أحب رسول الله - فرسول الله صلى الله عليه و آله و سلم خير من علي عليه السلام - ثم لا يتبع سيرته و لا يعمل بسنته ، ما نفعه حبه إياه شيئا » . ( الكافي ، ج 2 ، ص 74 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الطاعة و التقوى » ، حديث 3 ) ( 2 ) - مناقب آل أبي طالب ، ج 4 ، ص 164 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 81 - 82 ، « تاريخ علي بن الحسين عليه السلام » ، باب 5 ، حديث 75 .